• تماس بگیرید: ۰۷1۳۲۳۰۶۶۴۴
  • شیراز - بلوار زند - جنب کمیته امداد - ساختمان مرکز پزشکی شهر - طبقه ۴

مشاهده متن

کد قفل کردن راست کليک

مسافرت در بیماری التهاب روده


پنج شنبه 10 بهمن 1398



مسافرت یکی از بخش های مهم زندگی مدرن است، هر مسافرت، چه برای تجارت باشد یا تفریح، داخل کشور باشد یا خارج، مستلزم برنامه ریزی میباشد. با این وجود، این نگرانی همواره وجود دارد که مسافرت برای بیماران مبتلا به بیماریهای التهابی روده ممکن است دشوار باشد. این مساله، زمانی که بیماری شما تحت کنترل پزشکی میباشد نگران کننده نیست و شما تنها نیاز دارید از دستور العمل های خاصی پیروی کنید. این مقاله توصیه های ساده و عملی را برای انجام سفری خاطره انگیز به شما میدهد.

 برنامه مسافرتی :

صرف نظر از مقصد و وسیله حمل و نقلی که استفاده می کنید ، نکاتی وجود دارد که میبایست به منظور سازمان دهی تمامی سفرهایتان انجام دهید. یک برنامه کتبی سفر به همراه داشته باشید که شامل موارد زیر باشد:

- نام و مشخصات تماس متخصص گوارش یا پرستار متخصص IBD شما

- نام و مشخصات تماس یک متخصص گوارش در مقصد (بیمارستان شما می تواند در این مورد به شما کمک کند)

- یک نامه از تیم درمانی شما که بیانگر بیماری شما، تاریخ شروع، محل بیماری، داروهای قبلی و فعلی، جراحیها ، سایر شرایط پزشکی، حساسیت ها و مراحل درمانی شما، باشد.

یک جستجوی ساده اینترنتی در مورد بیمارستان های اورژانسی و داروخانه ها در محدوده ای که مسافرت می کنید.

داروهای شما سلامتی شما هستند

داروهای شما برای حفظ سلامتی شما بسیار حیاتی هستند، بنابر این از موارد زیر مطمئن شوید:

  • مقدار کافی دارو برای کل سفر همراه خود داشته باشید.
  •  آنها را در بسته بندی هاو قوطی های اصلیشان قرار دهید.
  •  داروها را در کیف دستی خود قرار داده و آن ها را از هم جدا ننمایید.
  • همواره نسخه اصلیتان را همراه تان بیاورید. (برای مواردی که که داروهایتان را گم کردید.)
  •  از محدودیت های خاص مربوط به داروها، سوزنها و سرنگها در فرودگاهی که از آن مسافرت می کنید، اطلاعات کسب کنید.
  •  داروهایتان را در یک ساک خنک تر نگه دارید.
  • علاوه بر نسخه ها و داروها، همراه داشتن مسکن های ساده همچون استامینوفن، و آنتی اسید نیز می تواند مفید باشد.

 مسافرت کردن داخل کشور خودتان

مسافرت با ماشین به شما امکان توقف در هر نقطه ای که لازم باشد را می دهد. هنگام برنامه بتن ریزی برای مسافرت و بررسی مسیر ، فهمیدن محل توالت ها حائز اهمیت می باشد. هنگام مسافرت با قطار، میبایست در یک ردیف نزدیک به توالت بنشینید. مسافرت های اتوبوسی، می تواند بلند مدت بوده و سرویس های بهداشتی در راه وجود نداشته باشد. مطمئن شوید که توقفگاه های متعدد وجود دارد.

 جعبه اورژانسی مسافرتی شما

 فراهم نمودن یک کیت مسافرتی برای مسافرتتان بسیار مفید می باشد.

این کیت میبایست شامل موارد زیر باشد:

 * دستمال

 * دستمال های مرطوب بدون الكل

 * دستمال توالت

 * لباس زیر اضافه

 * ست لباس اضافه

* کیسه های نایلونی

مسافرت به خارج از کشور

 واکسیناسیون

 هنگام مسافرت به کشورهای خاص، نیاز به واکسیناسیون دارید. برنامه ی واکسیناسیون خودرا از پیش برنامه ریزی کنید، زیرا برخی از واکسیناسیون ها به زمانی بیش از دو یا سه ماه پیش از سفر احتیاج دارند. بسته به مقصدتان و فعالیت های طول سفر، ممکن است به واکسیناسیون ضد هپاتیت، تب زرد، هاری، سرخچه، اوریون، کزاز یا فلج اطفال نیاز داشته باشید. در صورتی که از کاهش دهنده های ایمنی طبیعی استفاده می کنید (همچون استروئیدها، آزاتیوپرین) میبایست از واکسن های زنده اجتناب نمایید. اطمینان پیدا کنید که بیمه مسافرتی شما، تمامی هزینه های لازم برای کنترل بیماری، و همچنین درمان پزشکی در خارج از کشور خودتان را پوشش دهد.

مسافرت هوایی

 مسافرت هوایی مشکلات خاص خود را به همراه دارد. همواره دارو هایتان را در کیف دستی نگه دارید و نامه های پزشکتان در بازرسی گمرک و امنیتی کمک خواهد کرد. با این وجود، از اطلاعات فرودگاه خودتان، پیش از مسافرت راجع به مجاز بودن حمل داروها، سرنگها و آمپولهایتان در کیف دستی تان پرس و جو نمایید. به علاوه، میبایست با سفارت کشوری که به آن مسافرت می کنید، چک کنید که آیا حمل این داروها در گمرک مجاز می باشد یا خیر. هنگام مسافرت هوایی، درخواست ردیفی را بدهید که در نزدیکی توالت قرار دارد. بسته به اندازه هواپیما، پرواز شما ممکن است ۲۰ دقیقه تا یک ساعت پیش از پرواز، اقدام به مسافر گیری نماید. از یک کارمند هواپیما بخواهید تا زمان دقیق مسافر گیری را به شما بگوید تا در آن فاصله کارهای فوری (دستشویی) را در فرودگاه انجام دهید. مسافران معمولا اجازه ندارند در خلال اوج گیری یا نشستن هواپیما در کابین هواپیما حرکت کنند. از یک خدمه پرواز بخواهید که زمان های دقیق بلند شدن و نشستن را به شما بگوید تا آخرین دستشویی را بروید. لخته شدن خون (DVT) در هر فردی در یک سفر بلند مدت ممکن است اتفاق بیفتد و پرواز های طولانی مدت یک ریسک فاکتور می باشد، گرچه سفرهای زمینی بلند مدت با ماشین، اتو بوس یا قطار نیز شما را در معرض ریسک قرار می دهند. اگرچه بیمارانIBD در معرض خطر بالاتری نسبت به افراد غیر بیمار می باشند، ولی این خطر با نوشیدن مایعات زیاد (غير الكلي)، نکشیدن سیگار، حرکت پاها به صورت منظم حتی هنگام نشستن، کشیدن نفس های عمیق و پوشیدن جوراب های مخصوص (جوراب های واریس) درهنگام سفرهای طولانی، به حداقل می رسد.

 هنگامی که به مقصد رسیدید

رژیم غذایی

از رژیم غذایی مشابه رژیم منزلتان استفاده نمایید. از مکمل های حاوی الکترولیت ومواد مغذی استفاده نمایید. از نوشیدن آب غیربهداشتی اجتناب نموده و تنها از آب بسته بندی شده بیاشامید. هنگام شستن صورتتان یا دندان هایتان از آب بطری استفاده نمایید. هنگام شنا کردن یا دوش گرفتن، آب را به گلو فرو نبرید. از خوردن میوه خام، سبزیجات خام و سالاد اجتناب کنید. پوست تمامی میوه ها را بکنید. از خوردن بستنی های محلی و سایرفراوده های لبنی خود داری نمایید، مگر این که از پاستوریزه و بهداشتی بودن آنها مطمئن گردید.

 دستشویی ها

پیدا کردن دستشویی در سفر می تواند دشوار باشد. برخی اوقات ممکن است با عجله به توالت احتیاج داشته باشید، بنابراین هنگام مسافرت به یک کشور یا شهر خارجی، میبایست از قبل آماده باشید. در برخی کشورها ممکن است برای استفاده از سرویس بهداشتی پول پرداخت کنید. مکانیزم های سیفون ممکن است روی زمین و به شکل پدال یا در بالا به شکل زنجیر باشد. جعبه وسایل سفر خود را به سرویس بهداشتی ببرید، زیرا در اغلب سرویس های بهداشتی دستمال توالت وجود ندارد. ژلهای ضد باکتری مخصوص دسته ایده خوبی برای مسافرت است.

 آب و هوای گرم

 در آب و هوای گرم، میبایست مراقب از دست رفتن آب بدن خود باشید. از ورزش های سنگین در طول روز اجتناب نموده و میزان زیادی مایعات میل کنید تا جبران مایعات و نمک از دست رفته بدنتان را بکند. پوست و دهان خشک، کاهش تعریق، خستگی، سر درد و ادرار غلیظ تیره، همگی از نشانه های از دست دادن آب هستند.

 تابش آفتاب

 در مقابل آفتاب از خود مراقبت ویژه به عمل آورید. برخی داروها مانند آزاتیوپرین مرکاپتوپورین و متوتروکسات موجب حساس شدن پوست شما در مقابل آفتاب می شوند. بیماران مبتلا به کرون که از مترونیدازول طولانی مدت مصرف می کنند، میبایست از خوردن الكل اجتناب نموده و در مقابل نور آفتاب نیز قرار نگیرند. از کرم های ضد آفتاب با سطح محافظت بالا استفاده نمایید.

 عفونت ها

اسهال مسافرتی، ممکن است برای تمام مسافران اتفاق بیفتد، ولی در بیماران مبتلا به IBD شدید تر است. به یاد داشته باشید، که بیشتر موارد اسهال حتی بدون درمان، در طی چند روز بهبود میابند. میزان زیادی مایعات بنوشید تا از دست رفتن آب را جبران نمایید. الكل، کافئین و نوشیدنی های لیمویی، همگی موجب تشدید از دست دادن آب شده و میبایست از آنها اجتناب نمود. وقتی کمی بهترشدید، می توانید شروع به خوردن غذاهای نرم همچون برنج پخته و موز کنید. اسهال خونی، ممکن است حالت عادی از بیماری خودتان بوده و یا به علت عفونت باکتریایی جدید ایجاد شده باشد. پزشکان بیمارستان های محلی با علائم و نشانه های بیماری های عفونی منطقه خود آشنا هستند و میبایست با آنها مشورت کرد، به خصوص در مواردی مانند تب بالا، لرز، اسهال خونی، استفراغ یا دردهای شکمی.

اگر به منطقه ای مسافرت می کنید که در آن مالاریا بومی است، میبایست از پزشکتان در مورد اقدامات پیشگیرانه در مقابل گزش پشه ها مشورت بگیرید. به یاد داشته باشید که پشه ها معمولا در زمان گرگ و میش هوا فعال هستند. گزش پشه ها از شلوار جین و سایر لباسهای چسبان عبور می کند، شما می توانید با پوشیدن لباس های رنگ روشن وسبکی که دست و پاهای شما را بپوشاند، خود را محافظت نمایید. از دفع کننده موثر حشرات نیز استفاده نمایید

 و سرانجام بدانید که می توانید به صورتی امن و با اعتماد به نفس سفر کنید، فقط اگر موارد مطرح شده ی بالا را رعایت نمایید.





بخش : مقالات

دکتر سید علا کاظمینی

جهت هماهنگی و نوبت دهی تلفنی با شماره 07132306644 تماس بگیرید.